Myriam Minne liep vijftien marathons, werkt als social media expert voor merken als Colruyt en Spar, en heeft een van de populairste foodblogs van het land: Hap & Tap. Wat velen niet weten: haar culinaire avontuur begon bij cvo MIRAS.
Wie is Myriam?
Ik ben nogal gedreven. (lacht) Ik begon ooit met Start to Run en liep ondertussen vijftien marathons. Maar koken? Dat heb ik écht bij MIRAS geleerd. Ik volgde er achttien jaar les. Toen ik hoorde dat chef Jo Nelissen een extra jaar patisserie gaf, schreef ik me meteen in. Hij staat zelfs in het dankwoord van mijn boek.
Waarom koos je voor MIRAS?
Door de mama van Ulla Werbrouck! Zij volgde les bij Spermalie en vertelde daar zo enthousiast over dat ik dacht: dat wil ik ook. Toen ik begon, kon ik amper koken. In mijn eerste les maakte ik iets met chocolade en room, maar thuis mislukte dat volledig. De chef vroeg: “Heb je light room gebruikt?” Toen ik ja zei, zei hij: “Dan kan het niet dikken!” Sindsdien weet ik: altijd volle room, altijd echte boter.
Myriam Minne en Liesbeth Buyse - Foto ©Studio Green Jack
Hoe is je blog Hap & Tap ontstaan?
Ik begon ermee in 2012. Ik postte toen al foto’s van mijn gerechten op Facebook en dacht: waarom geen blog? In het begin was dat heel amateuristisch, maar intussen heb ik zo’n 57.000 unieke bezoekers per maand.
Je foto’s zien er altijd geweldig uit. Hoe heb je dat geleerd?
Foto’s maken was mijn zwakke punt. Ik heb workshops gevolgd en geïnvesteerd in een betere camera. Mooie beelden doen echt veel!
Je hebt nu ook een kookboek uitgebracht, Van eenvoudig tot verfijnd. Hoe ging dat in z'n werk?
Het begon met een mailtje naar uitgeverij Lannoo, en ze waren meteen enthousiast. Ik maakte het samen met Liesbeth Buyse van Lizzy Lizz Blog. We kozen voor klassiekers: kaaskroketten, garnaalkroketten, risotto, vol-au-vent, dame blanche, coupe fraise, panna cotta … Zij verzorgde telkens de eenvoudige versie, ik de “all the way Hap & Tap”-versie.
Dame Blanche Next Level - Kookboek Van Eenvoudig tot Verfijnd - Foto ©Studio Green Jack
Hoe voelde het om je boek voor het eerst vast te houden?
Dat was fantastisch! Echt zoals een baby in je armen. (glimlacht) Het hele proces duurde zelfs precies negen maanden: van 25 december tot 25 september. Alle recepten en foto’s waren al klaar in februari, maar dan begon het lange wachten. Dat was lastig, want ik zat zó in de flow.
Hoe zijn de reacties?
Heel positief! Ik heb mensen gevraagd om eerlijk te zijn, want met enkel lof leer je niets bij. Er zijn intussen al veel mensen die iets uit het boek hebben gemaakt, en dat is het mooiste compliment.