Op pad met de Velomoakerie in Ieper.
In “Achter het gevelbordje” gaan we langs bij oud-cursisten die een “Afgestudeerd bij MIRAS”-bordje bij de voordeur van hun zaak hebben. Deze keer vinden we echter geen gevelbordje. En ook geen gevel. We praten met Elias Vanhaverbeke van De Velomoakerie, fietshersteller aan huis in Ieper. “Tja, ik vond het bordje een leuk hebbeding voor thuis, omdat ik ook echt met een goed gevoel terugkijk op mijn opleiding, maar ik kan het natuurlijk niet aan mijn fiets hangen.”(lacht)
Uit de hand gelopen hobby
Elias volgde bij cvo MIRAS de opleiding Fietshersteller vooral om zelf aan zijn eigen fiets te kunnen sleutelen. “Ik gebruikte voornamelijk de fiets voor mijn verplaatsingen en deed ook herstellingen zelf, ‘MacGyver-style’: gewoon wat uitproberen. Maar ik wou het beter aanpakken, weten hoe het écht moet en met het juiste materiaal.”
Hoewel het niet zijn bedoeling was, ging het voor Elias toch vrij snel van hobby naar een professionele bezigheid. “Ik wilde investeren in degelijk materiaal en dan was een btw-nummer interessant. Via-via had ik dan plots een eerste klant, en zo ging de bal aan het rollen.”
De Velomoakerie begon als bijberoep en groeide gestaag uit tot een fulltime bedrijf. Het logo is een herinnering aan hoe het begon, als een uit de hand gelopen hobby. “Het begon met een simpel karretje achter mijn fiets, maar nu heb ik een cargobike met alles erop en eraan om mijn materiaal te vervoeren. Het blijft natuurlijk wel een uitdaging om alles zo compact mogelijk te houden, dus af en toe moet ik alles eens reorganiseren.”
Koffie en vertrouwen
Elias heeft geen werkplaats of fietsenwinkel waar klanten hun fiets binnenbrengen met kapotte remmen en die een week later weer komen ophalen. De Velomoakerie is het ‘atelier’ dat aan huis komt, een noodzaak, maar tegelijk een deugd volgens Elias: “Ik heb geen ruimte waar ik een atelier kan maken, dus dit was het alternatief. Ja, het is een uitdaging, maar het is tegelijk ook veel socialer doordat ik bij de mensen aan huis kom. Ik zit al aan mijn vierde koffie vandaag! Terwijl ik aan hun fiets werk, vertellen klanten over hun leven, over de kleinkinderen. Ik denk dat ik het alleen in een atelier toch een pak saaier zou vinden. Bovendien kunnen de mensen hun fiets blijven gebruiken en zijn ze hem geen week – of langer – kwijt.”
Wat opvalt, is het vertrouwen dat mensen hebben in Elias: “Meestal zijn de klanten thuis, maar het gebeurt ook vaak dat we een moment afspreken waarop de klant niet thuis is. Dan leggen ze de sleutel klaar of geven ze de code van de poort, zodat ik binnen kan om hun fiets te herstellen. Iemand die ik niet ken, met wie ik amper een paar minuten heb getelefoneerd, geeft me toegang tot zijn huis. Dat is toch bijzonder.”
Terwijl ik aan hun fiets werk, vertellen mijn klanten over hun leven, over hun kinderen of kleinkinderen,... Dat maakt mijn werk veel socialer. Alleen in een atelier zou ik het toch een pak saaier vinden, denk ik.
Hulplijn achter de hand
Hoe hij fietsen moet herstellen, heeft Elias geleerd bij cvo MIRAS, en als we hem daarnaar vragen, reageert hij enthousiast: “Ik ben echt super tevreden over de opleiding, en vooral over de leerkracht Kim Bille. We hadden direct een klik, ook nu horen we elkaar nog geregeld. Hij is de eerste persoon die ik opbel als ik een meer ingewikkelde herstelling heb.”
Voor hij in mei 2025 de sprong waagde naar zelfstandige in hoofdberoep, werkte Elias twee jaar in bijberoep om zijn zaak op te bouwen. Een keuze die hij zo opnieuw zou maken. “Die eerste twee jaar heb ik alles wat ik verdiende meteen weer geïnvesteerd. Ik maakte een inschatting met pen en papier en dacht dat mijn zaak nooit rendabel zou zijn, dat het altijd in bijberoep zou blijven. Maar de realiteit bleek positiever dan de scenario’s die ik in mijn hoofd had.”
(Niet zo) grote ambities
Uiteindelijk ging Elias er toch voor, en dat bleek de juiste beslissing. De zaak loopt vlot, en dat is voorlopig voldoende. “Voor mij is dat eerste jaar als zelfstandige goed doorkomen op dit moment het belangrijkste. De eerste jaren ligt de focus op het efficiënter maken van mijn manier van werken, en op meer naamsbekendheid verwerven. Ik verkoop ook fietsen, misschien dat ik daar meer ga op inzetten, maar dat is bijzaak.” Echt grote ambities heeft Elias niet met de Velomoakerie: “Ik ben heel graag kleine zelfstandige. Ik hoef geen vijf werknemers. Ik wil gewoon kunnen voortdoen zoals ik bezig ben.”
Met die naamsbekendheid komt het alleszins wel goed, want tijdens ons gesprek werd Elias zelfs aangesproken door een klant. Zo zie je maar, wat begon als een hobby, kan zomaar uitgroeien tot de bekendste fietsenhersteller aan huis van Ieper en omstreken.
Droom jij ook van een eigen zaak? Of een leuke hobby waar je misschien meer mee kan doen? Een opleiding volgen bij MIRAS opent deuren waar je zelfs nog niet aan had gedacht! Ontdek de opleiding die bij jou past